Θεόδωρος+Κολοκοτρώνης

Ρούσσου Αντωνία
 * Προερχόταν από φημισμένη οικογένεια κλεφταρματολών. Το επώνυμο της οικογένειάς του αρχικά ήταν Τσεργίνης. Αργότερα, σύμφωνα με την οικογενειακή παράδοση που διηγείται ο ίδιος ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο παππούς του, Γιάννης Μπότσικας (Τσεργίνης), υιοθέτησε το Κολοκοτρώνης ως οικογενειακό όνομα, σαν μετάφραση του αρβανίτικου παρωνυμίου "Μπιθεκούρας" που του αποδόθηκε από κάποιον Αρβανίτη[|[1]]. Ο Κολοκοτρώνης γεννήθηκε στο [|Ραμαβούνι] της [|Μεσσηνίας], καταγόταν από το [|Λιμποβίσι] της [|Καρύταινας] και πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην [|Αλωνίσταινα] της [|Αρκαδίας] που ήταν τόπος καταγωγής της μητέρας του, [|Ζαμπία Κωτσάκη] (εκεί κατέφυγαν οι δυο τους μετά τον θάνατο του πατέρα). Ο πατέρας του Θεόδωρου, [|Κωνσταντής Κολοκοτρώνης], πήρε μέρος στην [|ένοπλη εξέγερση] που υποκινήθηκε από την [|Αικατερίνη Β' της Ρωσίας] το [|1770] και σκοτώθηκε μαζί με δύο αδελφούς και τον φημισμένο Παναγιώταρο στον πύργο της Καστάνιτσας από τους Τούρκους. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης εισχώρησε στα σώματα των [|κλεφτών] της [|Πελοποννήσου] και στα 15 του έγινε καπετάνιος. Έχοντας αποκτήσει πείρα και στη θάλασσα ως [|κουρσάρος], το [|1805] πήρε μέρος στις ναυτικές επιχειρήσεις του ρωσικού στόλου κατά τον [|Ρωσοτουρκικό πόλεμο].**
 * Το [|1818] μυήθηκε στη [|Φιλική Εταιρεία] και άρχισε να προετοιμάζει την Επανάσταση στην Πελοπόννησο. Ως απεσταλμένος της στη [|Μάνη] σήκωσε τη σημαία της Επανάστασης στην [|Καλαμάτα] στις [|23 Μαρτίου] [|1821]. Πρωταγωνίστησε σε πολλές στρατιωτικές επιχειρήσεις του αγώνα, όπως στη νίκη στο [|Βαλτέτσι] ([|14 Μαΐου] [|1821]), στην [|άλωση της Τριπολιτσάς] ([|23 Σεπτεμβρίου] [|1821]), στην καταστροφή της στρατιάς του [|Δράμαλη] στα [|Δερβενάκια] ([|26 Ιουλίου] [|1822]), όπου διέσωσε τον Αγώνα στην Πελοπόννησο, αφού πρυτάνευσαν η ευφυΐα και η τόλμη του στρατηγικού του νου. Οι επιτυχίες αυτές τον ανέδειξαν σε αρχιστράτηγο της Πελοποννήσου. Στη διάρκεια του [|Εμφυλίου πολέμου]πολλές φορές προσπάθησε να αμβλύνει τις αντιθέσεις ανάμεσα στους αντιπάλους, αλλά παρόλα αυτά δεν απέφυγε τη ρήξη. Μετά από ένοπλες συγκρούσεις, ο ίδιος και ο γιος του συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν στο Ναύπλιο.**
 * Υπήρξε ένθερμος οπαδός της πολιτικής του [|Καποδίστρια] και πρωτοστάτησε στα γεγονότα για την ενθρόνιση του [|Όθωνα]. Το [|1833], όμως, οι διαφωνίες του με την [|Αντιβασιλεία] τον οδήγησαν, μαζί με άλλους αγωνιστές, πάλι στις φυλακές του [|Ιτς-Καλέ] στο [|Ναύπλιο] με την κατηγορία της [|εσχάτης προδοσίας] και στις [|25 Μαΐου] [|1834], μαζί με τον [|Πλαπούτα], καταδικάστηκε σε θάνατο. Έλαβε χάρη μετά την ενηλικίωση του Όθωνα το [|1835], οπότε και ονομάστηκε [|στρατηγός] και έλαβε το αξίωμα του «Συμβούλου της Επικρατείας». Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Κολοκοτρώνης υπαγόρευσε στον [|Γεώργιο Τερτσέτη] τα «Απομνημονεύματά» του, που κυκλοφόρησαν το [|1851] με τον τίτλο //Διήγησις συμβάντων της ελληνικής φυλής από τα 1770 έως τα 1836// και τα οποία αποτελούν πολύτιμη πηγή για την Ελληνική Επανάσταση. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης πέθανε μια νύχτα του [|1843] από [|εγκεφαλικό επεισόδιο], επιστρέφοντας από γλέντι στα βασιλικά ανάκτορα.**